Mudo'nun ev eşyalarına bayılıyorum.


Mudo'nun indirimlerini ve bu sepetlerini çok seviyorum, bir de kalemliğini aldım bunun. Yarı yarıya indirime girmiş, bayağı bir kocaman olanları 30-40 lira falan ve dikdörtgen olanından inanılmaz güzel kirli çamaşır sepeti olur. Bir tane kapaklı sepet yüzünden de düşüncelere daldım yine.

Yeni bir şeyler aldıkça bile aklımda acaba kendi evimde yaşasam nereye koyardım, nasıl bir dekorasyon yapardım, aldığım şey duvarlarımın rengiyle uyumlu olur muydu... Buradan sonrası kişisel düşünce ve mızmızlanmalar içerebilir.

Artık yetmiyor yurt, öğrenci evi, onun evi, bunun evi, ordaki ev, burdaki ev... Kendi evimi istiyorum. Her yaz bu kabusu yaşıyorum ve okuyanlara yaşatıyorum ama gerçekten dayanma sınırımı aştı artık. Artık espri olmaktan çıktı; yerleşik hayata geçmek istiyorum, göçebe yaşamaktan sıkıldım.

Eşyalarımın birazı Zonguldak'ta, birazı Ankara'da, birazı yanımda, birazı valizlerde. Artık kendi evim olsun istiyorum. Sadece bir bavulla istediğim yere gidip, geri evime dönmek istiyorum. Kendi evime eşya almak, kendi evimi döşemek istiyorum.

Mudo gibi bir yere girince, www.evime.com'a çeviri yaparken, arkadaşlarımın evlerine gidip geldikçe sürekli artarak beynimi kemiren tek şey bir ev sahibi olmak. En azından 2 sene daha olamayacağı kesin, bu daha da yıkıyor. Bir mucize olsa, küçük bir ev bir yerden beklenmedik bir anda benim olsa başka ne isterim ki?

2 yorum:

arya dedi ki...

cnm minik oğluma şirin bir çamaşır sepeti aıyordum.paylaşımın sayesinde az önce şipariş verdim:))teşekkürler...

uyarmadi deme dedi ki...

Ne demek, işe yaradıysa sevindim, çok sevimli duruyor. Ufaklık da sever umarım :)