Heeyyytt!

Hayata bak. 1-2 ay içerisinde hayatım, düzenim, yazları yaşadığım alanlar, her şey darmadağın oldu. Bir süre dokunsalar ağlayan saçma sapan bir ruh halinde yaşadım, arada gelip gidiyor yine ama en azından kendi üzerimdeki hakimiyetimi kaybetmiyorum artık. Bir tek kendi üzerimde hakimiyetim var zaten, ona da bir şey olmasın yani.

Ama bunun bir de güzel denebilecek bir etkisi oldu. Normalde her şey için bin dereden su getiren ailem hem 21 yaşına gelmiş olmamın hem de 40 yıllık bir görmüş geçirmişliğe sahip olmamın etkisiyle, ve sanırım biraz da sinirlerimin çok bozuk olduğunu anlamış olmaları lazım, isteklerime karşı çıkmıyorlar. Geçen yaz "Ben Datça'ya gidiyorum, haberiniz olsun." desem olay çıkardı. Şimdi son derece sakin karşılanıyor.

Çok asi hissediyorum kendimi ama belki olması gereken de bu artık.

Hiç yorum yok: