Yağma kar, dur artık.

    Evvet sayın okur, yazıma güzel bir dize ile başlıyorum, "Yağma kar, dur artık." Ama bunu kesinlikle romantik bir edada yapmıyorum, sinirli ve gerginim. Elimden gelse kar tanelerine kafa göz dalasım var, o derece.

    O kadar çok yağdı ki artık kar tanelerinin eşsiz olabildiğini sanmıyorum. Bunca yağmanın ardından başa sarıp tüm kalıpları tekrar döküyordur.
    Haftalardır durup durup dalga geçer gibi ce-ee diye tekrar gelen kardan inanılmaz derecede sıkıldım artık. İlk başta iyiydi hoştu ama yarı yıl tatilimi ve sonrasını mahvettiğini düşünürsek artık iş çirkinleşti.
    Kampüse ulaşım yine kapandı. Dün akşam market "yoğun kar nedeniyle" akşamın 7'sinde kapandığı için adam gibi yemek malzemesi bile alamadık, diğer yerler zaten çoğunlukla kapalı. İnanılmaz bunaldım artık iç mekanlara tıkılıp kalmaktan. Dışarı çıkmak mümkün değil ki; ya soğuk ya da ulaşım yok.
    Burdan kendisiyle makul bir anlaşma yapmak istiyorum. Bundan sonra istiyorsan her sene yağ, ama dozunu bil. Ne bu böyle durup durup bir seneyi 5 yıllık yağmak falan? Yakışmıyor, külahları değişmek üzereyiz bak. Yakarım!

Hiç yorum yok: