Artık bir elektro gitarım var.


    Artık bir elektro gitarım var!
    Bir çırpıda bomba  haberi verip ayrıntılara sonra geçeyim dedim. Efendim yarın dünya üzerindeki 20. yılımı dolduruyorum. Babam da (sözde bana çaktırmadan) hediye olarak ne isteyebileceğimi öğrenmeye karar verip, anneme ağzımı arattı, (ben aslında araba istiyorum demiştim:p) anladım olayı aslında ama annem sonuna kadar inkar etti. Derken bugün babam arayıp bana bir şey bırakmaya geleceğini söyleyince kesin emin oldum diyebilirim.
    İşte sonuç olarak parlak siyah bir Yamaha duruyor şu an kucağımda. Tabi askı ve pena olmaması biraz üzücü bir vaziyet (neyse ki sevgili kişisi hızır gibi yetişip bir adet pena bıraktı) ama yine de kucağımda bir adet gitar var.
    Bir de dip not vereyim, ben solağım ama sağ gitarda da problem çıkmayacak gibi. Yani penayı hangi elime alsam tellerin üzerinde gezinirken dünya dışı bir şey tutuyormuşum gibi geliyor şu an, solla daha rahat falan değilim. Sadece normalde sol elimi kullanmanın getirdiği bir tutuş kolaylığı var, onu da sağ ele kazandırmak çok zor olmasa gerek. Zamanla göreceğiz.
    Durup durup "Artık bir elektro gitarım var." diyorum kendi kendimi ikna etmeye çalışır gibi. Yıllardır en çok istediğim şeylerden biri, bu kadar kolaymış, neden sadece istemekle kaldığımı merak ediyorum ara ara. (Bu gazla gidip kendime bir Ipad almam umarım :p)
    Vaktim yok, kursa gidemem falan diye düşünüyordum ama şu gitar kuzu kuzu dururken hiçbir şey yapmamak içimi acıtır, hafta sonları birkaç saat ayırmak lazım. Bakalım, göreceğiz.

PS: 30 Eylül Dünya Çeviri Günü'müz kutlu olsun! (Bu dönem kendimi daha bir çevirmen gibi hissediyorum. Sophomore oldum az şey mi!)

Hiç yorum yok: