So happy together...

    Bugün haftalar sonra yaşadığım en güzel gündü. İnsanın gerçekten iyi arkadaşları olması güzel bir duygu. Yeniler arasından böyle yakın olacağım insanlar hiç çıkmayacak diye ne kadar korkmuştum! Eh sütten ağzı yanan haliyle korkmaya başlıyor tabi.
(-Biliyor musun Olric, benim bir çok dostum var.
-Görüyorum efendimiz, hepsinin sırtınızda izleri var.)

    O kötü günler geride kaldı, güzeeel bir sene bekliyor beni. Pozitif olacağım, etrafıma da pozitif enerji saçacağım bir sene olacak. Üzerimdeki şu dengesizliği de önce bastırma sonra da yok etme kararı aldım. Bir an hüngür şakırt ağlayıp diğer an gülücükler saçmayacağım. Beni de yoruyor, hayatımdakilere de ister istemez bir şekilde yansıyor. Sevdiğim hiç kimseyi üzmemeyi planlıyorum, sıkı çalışmaya da hazırım!


    Kahve falı güzel bir şey, keyifli bir şey. Şimdiye kadar baktığını gördüğüm herkes güzel sallıyor, tutmadığını hissettiğinde kıvırıyor falan. Fala inanma, falsız kalma diyenlerdenim. Zaten sonradan hep tutan şeyler hatırlanıyor, diğerleri unutulup gidiyor, işin sırrı orda.
    O değil de, eğer Sevgi'ye de öğrenci evi çıkarsa yeme de yanında yat yani. Hem "Oda arkadaşım nasıl olacak?" derdinden kurtulurum, hem de... Bilemedim, bir çok yönden güzel olur işte yahu. Yalnız sanki bana çıktı da... Allah mı söyletiyor nedir, hadi bakalım. Hafta içi bir daha konuşmaya gideceğim zaten, bu sefer iyi anlarına denk gelirim belki, belli mi olur?
   Yarın Harry Potter yorumumla geri döneceğim, bekleyin beni. (O değil de, Büyülüfener'de asılı olan dev boy posteri istiyorum! O olmazsa tek tek oldukları ufakları da alabilirim, sorun değil!)

Hiç yorum yok: