destruction is an obstruction to the construction

"construction"ın sonucu iyi olur da "destruction" için harcananlara değer umarım...

    Arkadaşlar neden vardır? Hep bir klişedir, kötü gün dostu daha makbuldür. Ama sadece kötü günde yanınızda olan arkadaş mıdır? Mutluluğunuzu paylaşmadığınız bir insanla ne kadar yakın sayılabilirsiniz ki? Ve iyi gününde bile bir arkadaşın arkasında olduğunu göstermek gerekmez mi? Hele de sonradan gelmiş bir insana karşı, bu kişi sevgili bile olsa?
    Hayatımla birlikte çevrem de toptan değişiyor blog. Eskilerden koparken sınıfla yakınlaşıyorum gibi hissediyorum. Bilerek isteyerek yaşanan bir durum değil ama sanki bayır aşağı sürükleniyormuşum gibi gerçekleşiyor olaylar, durdurmaya çalıştığımda da zarar görüyorum. Karşı taraftan herhangi bir çaba da göremeyince yapacak bir şeyim kalmıyor. Bir şeyleri -mesela hayatımı- yeniden ve bu sefer sağlam inşa edebilmek için, var olan her şeyi yok edip en baştan başlamak gerekiyor demek ki, bunu da böylece öğrenmiş oldum.
    Şunu çok net bir şekilde söyleyebilirim ki irregular olmamakla gerçekten çok iyi bir karar vermişim. Sınıf gerçekten önemli bir olay. İlk paragrafta gördüğünüz üzere arkadaş kavramını çoook derinden sorguladığım şu dönemde yanımda olan, pozitif yaklaşımları ile içimi rahatlatan insanlar ile bir arada olduğum için mutluyum. Zaten mutluyum da dış destek de gerekiyor bazen. O desteği asıl arkadaşım dediğim insanlardan göremeyince, kırk kat elden bile görmek mutlu ediyor insanı. Tabi asıl arkadaşım dediğim insanlar kavramı da ikinci paragrafta gördüğünüz üzere iradem dışında değişmekte, o yüzden "Değişmeyen tek şey değişimin ta kendisidir." diyerek gidiyorum.
    Söz İpek'ten dışarı şeklinde de dip not ekleyeyim, yanlış anlaşılmalara yol açmış, aman diyeyim yok öyle bir şey.

Hiç yorum yok: