at the end of the finals, enjoy the silence!

O mu daha mutlu, ben mi? Kapışırız! :)

    Bittiiiiiiiiiiiiiiiii!!! Sonunda finallerim bit-ti. İnanılması güç bir vaziyet, mutluluk bu olsa gerek. Üstelik sanırım gayet de iyi atlattım. Sonuçlar an itibariyle umrumda değil. "No more studying, no more stress, no more nightmares, no more sleepless nights." Uykusuzluktan ölene kadar film izlemek istiyorum. Valiz hazırlamak bile umrumda değil. Şu Oscar adaylarından başlayalım bakalım.
    Bu gün ne kadar güzel bir gün böyle; sabah lapa lapa kar yağdığını görerek uyanmak, sınavımın güzel geçmesi üstelik o sınavın son sınav olması, sınıf arkadaşları ile vedalaşmak, güzel bir başlangıca tekrar tanık olmak ve şimdi kahvaltı eşliğinde Chuck.. Ondan sonra da hazırlanmaya başlamak lazım bir yerden..
    Mutluyum ve yeterince huzurluyum, yaşıyorum, yaşadığımı hissediyorum. Uzun süredir ilk defa yaşama sevinciyle dolduğumu fark ediyorum bazen. Ne kadar saklasam nafile, bir şey var belli; ben durduk yere böyle olmam. En azından şimdiye kadar hiç olmamıştım. Ama ne?? "Her ne isen hoşgeldin hayatıma" diyor, keyfime bakmaya gidiyorum. Ciao!

Hiç yorum yok: