Mutlu olabilirim, Chuck bi beşlik !

Beytepe'de bile yalnız hissedebiliyormuş insan kendini, bu hafta sonu bunu öğrendim. Vizeler olmasa belki daha erken öğrenecektim ama kısmet bugüneymiş.

Ve hayatımda ilk defa, ayrıca sanırım son defa, ÖSS tercihlerimi farklı yapmış olmayı diledim. İzmir Ekonomi Üniversitesi'nde olsaydım, diye düşündüm. O kadar, devamı yok. Bu ruh halimin sadece bu hafta sonuna özgü olduğunu iddia etti arkadaşlarım, ama ben öyle olmadığını çok iyi biliyorum; bundan sonra böyle.

Yine de mutlu olabiliyorum burda. Sahada yürüdüm geçen akşam, o Hacettepe Üniversitesi yazısında bile anılarım var, onu düşündüm.

N: Hacettepe'de niye "N" yok yaa..
E: Üniversitesinde o da var.

Beni gülümsetmeye yetiyor ve önemli olan da sadece bu. İlk defa evim diyebildiğim bir yerdeyim, o yüzden hiçbir şeye ve hiç kimseye bağımlı ya da bağlı olmadan kendi başıma da istediğim hayatı yaşayabilirim. Bu haftadan başlayarak da bu planımı uygulamaya sokuyorum.



Bu arada tam bir Chuck bağımlısı oldum. Hatta şu aralar Jesse Spencer'a (Chase) göre Zachary Levi tercihimdir, o derece yani. Şu saç stiline de bitmekteyim.

Chuck bir beşlik!
dediğime de inanamıyorum. Ama sırf Chuck zehirlenmesinden, vallahi.

Hiç yorum yok: