o da ne?


Yıllarca dersane, okul, kitap, test derken o çok beklenen üniversite hayatı geldi işte; çok lazımmış gibi. Hayatın en güzel dönemi olduğu söylenen, yıllarca unutulmayacak anılarla dolu dolu geçeceği iddia edilen o sözde parlak üniversite hayatının ilk 2 ayını geride bıraktım.

Tamam, iğrenç ya da rezalet değil kabul ediyorum. Ama nerde o "gençliğin en güzel günleri"? Aksilik üzerine aksilik..

Normal şartlar altında, bir insandan 3-5 ayda birdenbire yetişkin olması nasıl beklenir? Ama yurtta kalıyorsanız, bu normal şartları unutun. Aslında neler neler denir ama olumsuz içerikli yazılı kanıt bırakmak istemem, nolur nolmaz.

O eskilerden kalan sıcaklık, yakınlık yok hiç bir yerde, boşa aramayın; tecrübe konuşuyor.

Çok doluyum galiba ben.

Sustum.

Hiç yorum yok: